Jak powstają torby Mana Mana?

Każda Mana ma własną drogę

W Mana Mana nic nie dzieje się „ot tak”. Każda torba przechodzi długą, czułą drogę przez wiele par rąk. To nie jest fabryka ani linia produkcyjna. To mały świat kobiet, maszyn, tkanin i magii, której nie da się zaprogramować.

Natalia i pierwsze „dzień dobry”

Wszystko zaczyna się od zamówienia – złożonego online lub stacjonarnie. Nad wszystkim czuwa Natalia, która zna nasze klientki „od podszewki”. Pilnuje, by w gąszczu tematów nie zgubił się ani jeden detal, a każda klientka czuła się zaopiekowana od pierwszego kontaktu.

Królestwo Pani Beci i jej 65 000 wykrojów

Zamówienie trafia do krojowni – królestwa Pani Beci, naszej seniorki i legendy. Wycinanie odbywa się ręcznie, nożycami, sztuka po sztuce. Przez jej dłonie przeszło już ponad 65 tysięcy wykrojów. Jeśli ktoś potrafi rozpoznać kierunek włókien jednym muśnięciem dłoni, to właśnie ona.

7-osobowa szyjąca ekipa mocy i ich kunszt

Po krojeniu torba trafia do naszej 7-osobowej ekipy specek: Edzi, Asi, Iwony, Tetiany, Izy, Ani i Alisy. Każda szyje torbę od początku do końca. Nie stosujemy szycia taśmowego. Dziewczyny kochają personalizacje i powtarzają, że szycie takich toreb to niespodzianka – czekają na ostatni szew jak na premierę spektaklu!

Gdy wiadomo, że przyjadę do pracowni, dziewczyny pół-żartem mówią: „Chowajcie sprzęty, bo jak Marcelina tu była, to ich nie znajdziecie”. I mają rację. Zdarza mi się zgarnąć komuś długopis, nożyczki, a kiedyś… popsułam ustawienia na czterech maszynach naraz.

Ola i jej kaletnicza magia

Na tym etapie wszystko przejmuje Ola. Odpowiada za uchwyty, paski, okucia, nity, magnesy i całą metalową magię. Jej stanowisko wygląda jak warsztat jubilera. Bez jej ostatniego szlifu żadna torba nie opuszcza pracowni.

Powrót do Natalii

Gotowa torba wraca do Natalii na kontrolę jakości. Sprawdzamy każdy szew, okucie i zgodność z zamówieniem. Mimo 14 lat automatyzacji ręczna praca nadal jest sercem tej marki i to dzięki niej każda torba przechodzi przez tyle uważnych rąk.

Kulisy, o których mało kto wie

Za kulisami dzieje się o wiele więcej. Hafty wymagają testów, prób i godzin ustawiania maszyn. Materiały? Szyjemy z certyfikowanych, atestowanych tkanin tapicerskich – ekstremalnie trwałych i testowanych zanim trafią do produkcji. 14 lat temu byłyśmy jednymi z pierwszych w Polsce, które zamieniły tkaniny meblowe w modę.

Projekty i kreator torebek

Projekty powstają jako połączenie mojej wizji i głosu zespołu. Żadna z nas nie ma dyplomu projektantki, a jednak każdy sezon przynosi nowe bestsellery. Marzy mi się kiedyś współpraca z młodymi głowami z ASP.

A kreator torebek? To nasza duma. Jeszcze przyjdzie czas, żeby opowiedzieć o nim więcej.

Między pracownią, domem i życiem w biegu

Jestem w pracowni rzadziej, niż bym chciała. Dwa dni w tygodniu to maksimum – resztę pracy wykonuję z domu, gdzie siedzę przy komputerze i powoli realizuję swoje wielkie cele. Mana Mana to moje życie od 14 lat i jeszcze długo nim będzie.

Gdy po pracy zostaję sama w pracowni, zdarza mi się siąść przy grzejniku na miejscu Edzi i po prostu patrzeć na maszyny, półki i tkaniny. Przepełnia mnie duma. Tak, naprawdę to robię.

Zaufanie, emocje i małe historie

Mam nadzieję, że mój zespół odbiera mnie dobrze. Lubię ludzi, czytam emocje, staram się być wsparciem, choć wiem, że nie dogodzi się wszystkim. Ufam moim pracownikom. A oni wciąż mnie zaskakują – pozytywnie.

Najbardziej lubię zachwyt klientek. Radość, którą daje dobrze zaprojektowana torba.

Czasem pytają, jak to możliwe, że ja – chaotyczna, roztrzepana, z wiecznym natłokiem pomysłów – potrafię dowieźć cele.
Odpowiadam: krok po kroku. Codziennie. Ale prawda jest też, że nie wtrącam się w to co dziewczyny same sobie organizują i tak jest najlepiej!

Wspomnienia, marzenia i małe dziwactwa

Najbardziej zapadło mi w pamięć zamówienie na torbę z drugim dnem na butelkę wina i specjalnym okienkiem do nalewania.
Ulubiony model? Nerka maxi. Boxy Mana. Euphory na laptopa!
Najpiękniejszy? Cuboid.

Przeniosłam się 80 kilometrów od Gdyni, by być bliżej rodziny. Tęsknię za chórem, za śpiewem i wiolonczelą, ale odkryłam nowe pasje – spacery po lesie z psem.

Dlaczego to wszystko robimy?

Bo kochamy to, co robimy. Kochamy rzemiosło. Kochamy nasze klientki. I kochamy tę drogę, przez którą przechodzi każda torba – od pierwszego zamówienia po ostatni szlif. A klientki – praktycznie każda wraca po nastepne produkty.